Een soort 'nieuwe start'. Meet Aussie Chester!

Gepubliceerd op 23 november 2021 om 12:48

hond aussie recovery gelukkig beslissing eetstoornis anorexia

Goed… Waar zal ik beginnen…
Mijn laatste blog was op 2 juli 2021. Deze ging over mijn allereerste retreat-weekend. Wat was ik trots! Het tweede weekend, in augustus, was minstens zo mooi en het was een droom die uitkwam!

Bijna direct na het tweede retreat-weekend zijn we op vakantie gegaan. Eindelijk! Mike en ik hadden er heel erg naar uitgekeken. We hebben gefietst door de bergen in Zwitserland, gehiked in de Dolomieten en heerlijk gegeten en rondgestruind in Venetië. En dat allemaal met ons uitklaptentje achterin de auto.

We hebben zo erg genoten, we vergaten de tijd en konden helemaal opgaan in het moment!

Wat ons misschien wel het meest is bijgebleven in de vakantie, zijn alle leuke honden die we tegenkwamen. Allebei droomden we al maanden over een specifiek ras: Australische herdershonden.
En toen we in september een weekendje weg waren met mijn familie, konden we het niet meer tegenhouden… We zagen een prachtige pup lopen en nadat we een praatje hadden gemaakt met de eigenaar, wisten we het zeker! Het maakt niet uit als het nog even gaat duren maar vanaf nu gaan we op zoek naar een Aussie pup. Het liefst eentje die uit een warm nest komt en niet van een willekeurige fokker.

Vraag me niet hoe we het hebben gedaan…
De maandag na het weekendje weg openden we internet en in  bijna de eerste advertentie die we zagen, zagen we Chester. We waren allebei gelijk verliefd. Alsof het lot ons vertelde dat we er echt klaar voor zijn.

Die woensdag zijn we gaan kijken en sinds dat moment is Chester niet meer uit ons leven weg te denken. Hij was nog maar vier weken oud en dus hadden we nog vier weken de tijd om ons huis en onszelf puppy-proof te maken. Gelijk zijn we van alles gaan regelen: puppycursus, de beste puppybrokken, een warm en veilig plekje voor Chester en de dierenarts. In die vier weken schrok ik soms stiekem een beetje over wat er allemaal geregeld moet worden voor een pup.

Op 18 oktober was het eindelijk zover. Nadat ik iedereen al 100 foto’s had laten zien van Chester, die kregen we van de hobbyfokker tijdens de vier weken tot we hem mochten ophalen, konden we eindelijk het ritje maken waar we al weken over droomden. Bij thuiskomst zou ons leven voorgoed anders zijn, want we kwamen thuis met onze pup Chester! Een Australische herder reu van toen acht weken oud!

Stiekem vonden we het erg spannend en we hadden ook echt wel af en toe een onzeker momentje. Zijn we wel goed genoeg als honden ouders? Doen we het allemaal wel goed? Moeten we niet nog meer tijd hebben voor een pup? Ik denk dat dit hele logische gedachten zijn als je voor de eerste keer samen een pup koopt. Chester is ons ‘kind’ en we willen hem alles geven wat goed is voor hem. We zijn, wat ons betreft echt ouders geworden. En dat is zo spannend!

Chester woont nu vijf weken bij ons en we kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder onze kleine terror. Iedere dag worden we wakker van de kleine man die bij het hekje tussen de slaap- en woonkamer komt staan omdat hij moet plassen. Iedere keer als we thuis komen worden we ontvangen met heel veel liefde en als één van ons weg moet, gaat hij eerst een tijdje op de mat bij de deur zitten totdat hij er echt zeker van is dat we echt even weg zijn.

Wandelen in het bos, spelen en samen trainen. Niks is meer het zelfde als voor 18 oktober.
Alles is nog veel leuker geworden! Chester, we houden van je!!

Afgelopen half jaar was een rollercoaster voor ons. Hier kon ik niet ieder moment even goed mee om gaan en dit was de reden dat ik even afstand nam van mijn blog. Nu ik weer wat meer ritme heb gevonden in mijn week en ik het idee heb dat het ook mentaal allemaal weer beter gaat, beloof ik dat er binnenkort ook weer af en toe een dagboekje gaat verschijnen. En natuurlijk geef ik ook af en toe een update over onze Chester en alle plannen die wij hebben. En ondanks dat ik hier nog niet teveel over wil vertellen, weet ik wel zeker dat het de moeite waard gaat zijn om mijn blog in de gaten te houden. :D

Er zal geen vaste dag zijn waarop ik blogs post, maar ik ga zeker mijn best doen om minimaal één keer in de twee weken iets te plaatsen.


happy Family picture 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.