nancy van den berg

Yoga-retreat 
Hou de website in de gaten voor datums en programma 2023

Nieuwste blogs 

Eerlijk zijn tegen mezelf...

Afgelopen weken kwam ik ergens achter. Het lijkt erop dat ik mijn leven aardig op de rit heb. De tijd van mijn eetstoornis ligt ver achter me, ik heb een mooi leven opgebouwd en heb lieve mensen om mij heen. Toch voelde ik dat er iets niet helemaal lekker zit. Er hoefden maar kleine uitdagingen te zijn en ik viel weer terug in oude ‘slechte’ gewoonten. Niet dat ik mezelf ging uithongeren, maar ik kon mezelf wel behoorlijk down maken met veel gedachten als “ik ben niet goed genoeg”, “zie je nou wel, iemand anders kan dit veel beter dan ik.” En dingen als “kan ik niet gewoon de hele dag in bed blijven liggen en alle uitdagingen en mensen uit de weg gaan.”Dit is niet altijd zo. Er zijn echt momenten bij dat ik me (noem het) socialer voel. En dat ik zin heb om dingen te ondernemen, buiten mijn comfortzone te gaan en veel meer energie te hebben.Er hoeft alleen maar iets kleins (of groots) te gebeuren en ik krimp helemaal in elkaar. Dan merk ik dat ik me ga afzonderen, me heel erg moe voel en dat ik dingen als lesgeven echt niet meer durf. Waar dit vandaan kwam wist ik heel diep van binnen wel: oude ‘wonden’ die nog niet zijn geheeld. Hoe klein of groot ook, het voelt alsof ik verlatingsangst en bindingsangst heb. Vluchten is de makkelijkste optie, maar geeft me op het zelfde moment een knoop in mijn maag. Tot een lieve vrouw, oud collega en sinds kort ook een beetje mijn coach, me vertelde dat dit geen stoornissen zijn maar symptomen van de zogenaamde ‘fight or flight’. Misschien heb je hier ook wel eens van gehoord?Na mijn eetstoornis vond ik het erg moeilijk om nee te zeggen. Dit heeft geleid tot een burn-out, zelfs twee keer achter elkaar… De eerste keer vluchtte ik naar bet buitenland en ging vier maanden alleen op reis. En ook al was dit altijd al mijn droom geweest, het kwam me erg goed uit op dat moment. Het alleen reizen bracht me veel goeds, al liep ik zo nu en dan tegen een muur en kwam ik mezelf een beetje tegen. Bij thuiskomst was ik voldoende opgeladen om weer 1,5 jaar te werken. De tweede keer deed ik precies hetzelfde… Weer ging ik op reis, negen maanden deze keer. Er waren alleen twee dingen anders. Ik ontkende niet dat ik in een burn-out zat en wist voordat ik weg ging dus al kleine dingen te verbeteren. Maar mijn grootste verandering kwam toen ik tijdens deze reis mijn yoga teachter training deed in Thailand. Zoveel vragen werden eindelijk beantwoord. Het was een intensieve maand waar ik veel heb geleerd. Maar het belangrijkste wat ik besefte, was dat ik er nog lang niet ben. Eigenlijk begon mijn hele healing proces daar pas. Met ups en downs ging ik de goede richting op. Maar de grootste miscommunicatie met mezelf kwam, toen ik dacht dat ik overal een opleiding voor nodig had als ik iets interessant vond. En dat ik die opleiding dan ook gelijk maar moest gaan volgens. In plaats van dat ik een Yin yoga les ging doen, deed ik meteen mijn opleiding. In plaats van dat ik mij eerst ging verdiepen in Ayurveda, deed ik meteen een opleiding voor holistic woman coach.

Lees meer »

Korte terugblik op 2021. Vooruitkijken op 2022.

Deze blog heeft even op zich laten wachten… In mijn vorige blog vertelde ik je dat ik weer vaker zou gaan schrijven. Toen wist ik nog niet dat er weel veel dingen zouden gaan gebeuren waardoor ik andere prioriteiten kreeg. Zoals dat Chester erg ziek werd van een parasiet en dat ik, op dezelfde dag, een ongeluk kreeg met fietsen. Gelukkig gaat het nu weer heel erg goed met Chester en heb ik geen gekke dingen overgehouden aan die ongelukkige val. De laatste maand van 2021 was voor ons erg belangrijk. We hebben weer veel mogen leren;  van elkaar, met elkaar, over elkaar en ook over/van de omgeving. En toen leek het me een goed idee om eens terug te kijken op ‘mijn 2021’. Het is altijd fijn om weer even stil te staan bij de dingen die je hebt bereikt of los hebt kunnen laten. En daarom doe ik het dit jaar weer. We begonnen 2021 in ons nieuwe huisje. Op kerstavond 2020 zijn we daar gaan samenwonen en eigenlijk hadden we totaal geen idee wat 2021 ons zou brengen. We hadden geen echte doelen en plannen. We (en met ‘we’ bedoel ik natuurlijk mijn vriend Mike en ik) waren voornamelijk gefocust op onszelf. Wel had ik een onrustig gevoel. Ik was net begonnen met mijn eigen bedrijf en had niet heel veel klussen rond die tijd. Er kwam wel wat geld binnen, maar het is dat ik mijn lieve vriend naast me had staan, anders had ik het zeker niet gered. Gelukkig kwam er snel wat meer (tijdelijk) werk en daardoor was die onrust niet lang daarna verdwenen. In maart gingen Mike en ik mountainbiken op de Veluwe en we sliepen in een prachtige B&B, met hele lieve eigenaren. We hebben leuke gesprekken met hen gehad en voor we het wisten., bloeide er een prachtige samenwerking op. En zo gaf ik eind juni mijn aller eerste Yoga retreat in deze B&B. In april ontving ik een berichtje van mijn voormalige werkgever. Hij vroeg of ik zin had om een aantal vaste uren in de week voor hen te komen werken. Dit kwam als geroepen want mijn tijdelijke klussen werden helaas steeds minder. Er begon mij steeds iets meer duidelijk te worden: zodra een weg de juiste is voor jou, neem je vanzelf die afslag. Er staan voldoende bordjes op de weg die jou leiden. (lees: mensen die jou dingen aanbieden). Je hoeft er alleen maar op te vertrouwen dat je het juiste bordje volgt. Eind augustus was mijn tweede retreat, wat is dat toch fijn om te doen! En daarna was het tijd om even bij te komen. Mike en ik zijn met de auto naar Zwitserland en Italië gegaan. Met een uitklaptentje en onze fietsen achterin gingen we op pad. Natuurlijk hadden we een route gemaakt, we hadden maar twee weken. Maar we hoefden ons hier niet aan te houden omdat we niets geboekt hadden. En zo zijn we de zon achterna gegaan! Weer werd me iets duidelijk: de zon achterna gaan is heerlijk! Die controle en zekerheid is niet altijd fijn, en soms is het juist fijn om plannen op het laatste moment te veranderen. Onze vakantie was geweldig en we zijn heerlijk bijgekomen. Tijdens onze vakantie hebben we het vaak over onze dromen gehad. Sinds we elkaar kennen, weten we dat we ooit samen een hondje willen. En dan het liefst een Australische herder. Tijdens onze vakantie kwamen we een schat van een herder tegen en we zijn gaan nadenken… Want we hadden ook de droom om samen een grote reis te maken; Australië, Nieuw Zeeland en Azië. Maar zoals je weet, is dat tegenwoordig niet makkelijk. Ook gingen we steeds meer twijfelen over het feit dat je, als je reist, je steeds weer in een ander bed slaapt. Toen we dat bespraken zeiden we tegelijk ‘nee, toch maar liever niet’. En zo fantaseerden we verder, want na we die grote reis wilden we met een camper door Europa gaan reizen. En het liefst met een camper die we zelf naar ons zin konden inrichten. En… dan natuurlijk wel met een hond.

Lees meer »

Een soort 'nieuwe start'. Meet Aussie Chester!

Goed… Waar zal ik beginnen… Mijn laatste blog was op 2 juli 2021. Deze ging over mijn allereerste retreat-weekend. Wat was ik trots! Het tweede weekend, in augustus, was minstens zo mooi en het was een droom die uitkwam! Bijna direct na het tweede retreat-weekend zijn we op vakantie gegaan. Eindelijk! Mike en ik hadden er heel erg naar uitgekeken. We hebben gefietst door de bergen in Zwitserland, gehiked in de Dolomieten en heerlijk gegeten en rondgestruind in Venetië. En dat allemaal met ons uitklaptentje achterin de auto.We hebben zo erg genoten, we vergaten de tijd en konden helemaal opgaan in het moment! Wat ons misschien wel het meest is bijgebleven in de vakantie, zijn alle leuke honden die we tegenkwamen. Allebei droomden we al maanden over een specifiek ras: Australische herdershonden. En toen we in september een weekendje weg waren met mijn familie, konden we het niet meer tegenhouden… We zagen een prachtige pup lopen en nadat we een praatje hadden gemaakt met de eigenaar, wisten we het zeker! Het maakt niet uit als het nog even gaat duren maar vanaf nu gaan we op zoek naar een Aussie pup. Het liefst eentje die uit een warm nest komt en niet van een willekeurige fokker. Vraag me niet hoe we het hebben gedaan… De maandag na het weekendje weg openden we internet en in  bijna de eerste advertentie die we zagen, zagen we Chester. We waren allebei gelijk verliefd. Alsof het lot ons vertelde dat we er echt klaar voor zijn.

Lees meer »

Het aller eerste retreat weekend is een feit!

Recent luisterde ik naar een podcast waarin werd verteld dat, wanneer je van plan bent te schrijven, je het beste gelijk kunt beginnen. En als je niet weet wat je wilt schrijven, schrijf dat dan op: ik weet niet wat ik moet schrijven. Je merkt dat dan de rest vanzelf komt. En dat is nu precies bij mij van toepassing. Ik wil een blog schrijven over mijn allereerste Yoga-retreat. Een weekend waar ik, op een hele positieve manier, sprakeloos over ben. Want WAUW! wat heb ik genoten! Nadat het idee ontstond met de lieve eigenaren van de B&B waar de retreat plaatsvond, kwamen er veel mooie ideeën in mij op. Ik zag het gelijk voor me en voordat ik het wist stond het programma op papier. De samenwerking met de B&B ging ook heel vloeiend, en zo konden we eind maart beginnen met het maken van reclame. Wat we niet hadden verwacht, is dat het weekend binnen no-time was volgeboekt. WAUW! Oké… Things are getting real! Pas toen besefte ik me dat de retreat echt door zou gaan. Naarmate de tijd voorbij ging, kreeg ik het besef dat alles nu wel heel dichtbij kwam. En als klap op de vuurpijl lukte het me ook nog eens om een ademworkshop, gevolgd door een klankschalenbad te regelen met Nistal en Ilanit. (klik hier voor de website.) In november 2020 deed ik een ademworkshop bij Nistal en dit was voor mij een ‘life changing experience’. Tijdens deze ademworkshop kwam er van alles voorbij: trauma’s van vroeger, waardevolle mensen en de bevestiging dat ik het juiste pad aan het bewandelen ben. Voor mij was dit een zo een bijzondere belevenis, dat ik dit andere mensen ook wil laten ervaren. Daarom dook ik na de workshop achter mijn computer om Nistal te mailen. Hierdoor ontstond een heel fijn contact. Toen nog niet wetende dat ik op korte termijn een eigen Yoga-retreat zou organiseren. Terug naar de retreatOp vrijdag 25 juni kwamen de gasten van mijn retreat rond 16.00 uur aan bij de prachtige locatie op de Veluwe. We begonnen het weekend met een gezellige borrel. Omdat we hadden afgesproken er een weekend van te maken waar ook genoten mag worden van heerlijk eten en drinken, trokken we een fles bubbels open om het weekend in te luiden. En bij een borrel horen natuurlijk ook heerlijke (vegetarische) hapjes. De eerste dag sloten we af met een Yin-les, waarbij ik iedereen ook een korte hoofdmassage gaf. Dit wilde ik graag doen, omdat ik van mening ben dat mensen zich sneller op hun gemak voelen als er aanrakingen/massages zijn. Een vorm van overgeven een vertrouwen. Die nacht sliepen we allemaal heerlijk in onze fantastisch luxe bedden.Doordat we met een klein gezelschap waren, konden we flexibel zijn en we spraken met elkaar af dat degenen die dat wilden, de volgende ochtend om  7.45 uur bij elkaar zouden komen voor een meditatie. Na de meditatie volgde dan om 8.15 uur Hatha Yoga.Omdat het zulk fantastische weer was, konden we dit gelukkig buiten doen. Met uitzicht over een prachtig landschap waar paarden stonden die de sfeer nog relaxter maakten. Na de les werden we verrast met een overheerlijk ontbijt op het terras. Zuurdesembroodjes, een eitje, zelfgemaakte Granola, verse jus, kaas uit de omgeving en huisgemaakte bananenbrood… Het was ver boven mijn verwachtingen en dit alles nog steeds met het prachtige uitzicht over het rustgevende landschap. Tijdens het ontbijt spraken we met elkaar af hoe laat we zouden vertrekken voor de wandeling. En toen iedereen was opgefrist, vertrokken we de bossen in. Na iets meer dan vijf kilometer hebben we gepicknickt bij een klein vennetje aan de rand van de duinen en daarna zijn we via een andere route terug gewandeld.Voldaan kwamen we terug bij de B&B, waar we genoeg tijd hadden om te relaxen, zodat we met nieuwe energie aan het luxe (vegetarische) driegangen diner konden verschijnen. Het diner was echt fantastisch geregeld en heerlijk! We sloten de zaterdag af met een rustige Yin les (gelukkig ook buiten). Zondag was voor mij een dag waar ik erg naar uit had gekeken. We begonnen, weer heerlijk in de buitenlucht, met een meditatie, gevolgd door een Vinyasa flow. Door het kleine aantal gasten, kon ik goed inspelen op het niveau van iedereen.  Daardoor is het voor iedereen, van beginner tot iets meer gevorderd, een leuke les. De tafel voor het ontbijt was, net als zaterdag, rijkelijk gedekt. Het  bananenbrood was vandaag vervangen door huisgemaakte carrot cake met mascarpone en we hebben opnieuw gesmuld van al het lekkers.

Lees meer »

'Soms is een stapje terug doen, juist vooruit gaan'.

'Soms is een stapje terug doen, juist vooruit gaan'. Deze zin gaat heel vaak door mijn hoofd. Soms lukt het me helaas niet om ernaar te luisteren, maar ook ik leer van iedere situatie...Ons hele leven is een soort van bergetappe en juist op momenten waarvan je denkt alles op een rijtje te hebben, kan het onverwachts toch weer goed ‘fout’ gaan. Gedachten als “Heb ik dát weer” en “waarom kan ik niet net zoveel aan als andere mensen?” gaan vaak door mijn hoofd. Want “zoveel deed ik toch allemaal niet?” En “ik neem toch rust” en “ik doe toch leuke dingen?” En ook “ik mediteer en sport toch iedere dag?”

Lees meer »

Yoga retreat op de Veluwe… en heerlijk wandelen.

Onthaasten tijdens een 3-daags verblijf op de Veluwe. Voor beginnende of net al ervaren Yoga beoefenaars; een niets moet alles mag weekend in een luxe B&B in Lunteren. Aankomst vrijdag vanaf 16.00 uur, vertrek zondag rond 15.00 uur. De Yoga sessie en meditaties worden geleid door mij!Je verblijft in de Boutique B&B De Gouden Wilg ligt aan de rand van de bossen met het Wekeromse Zand op loopafstand. Een fijne plek om tot rust te komen, met luxe kamers, met elk eigen sanitair. klik hier voor de website. Als één van de eerste gasten verbleven mijn vriend en ik in De Gouden Wilg. Zo ontstond het idee om samen een Yoga-weekend te organiseren. Nadat ik afgelopen oktober mijn eigen bedrijf ben begonnen en de ene na de andere opleiding afrond op Yoga gebied, is dit een droom die uitkomt!Tijdens dit weekend zal ik veel van mijn kennis rondom Yoga maar ook rondom leefstijl met jullie delen. Yoga betekent niet alleen maar poses beoefenen, het gaat veel verder. Yoga betekend verlichting, lichamelijk en geestelijk. Tijdens dit weekend zorgen we ervoor dat je voldoende tot rust gaat komen.

Lees meer »

Nieuwste dagboekverhalen 

#5 Dagboek: Opzoek naar controle

17 januari 2011, maandag Na een verschrikkelijke afsluiting van 2010 dacht ik begin januari eindelijk een klein beetje het licht te hebben gezien. Via internet kwam ik op een hele inspirerende site terecht waar ik kan chatten met andere meiden met een eetstoornis. Ze hebben ook een blog. De site wordt in de gaten gehouden door vrijwilligers die zelf een eetstoornis hebben gehad en het voelt goed om er rond te kijken. Ook vond ik er een eetlijst om aan te komen, en na een tijdje twijfelen heb ik die aan mama laten zien. Even dacht ik echt dat ik het ging doen. Aankomen, mijn leven oppakken en vechten. Maar in mijn hoofd zegt een stemmetje dat ik, als ik meer ga eten, dik, vet en lelijk word. Het lukt me ook nog steeds niet om alles te eten en ik blijf kleine dingetjes skippen met de gedachte dat het toch niets uitmaakt. Tot vandaag ben ik nog niks aangekomen, eigenlijk blijf ik alleen maar afvallen. Volgens de weegschaal blijft er weinig van me over en ook de mensen om me heen, zeggen dit tegen mij.

Lees meer »

#3 Dagboek: Wil ik dit wel?

30 november 2010, dinsdag Gisteravond vertelde mama me dat ze vandaag vrij heeft genomen. Dit vertrouwde ik gelijk voor geen meter. De hele nacht heb ik hierdoor niet geslapen, want ik wist zeker dat ze me wakker zou maken om op de weegschaal te gaan staan. Deze nachtmerrie werd werkelijkheid en toen ze zag dat ik, weer was afgevallen, heeft ze meteen de huisarts gebeld. Eerst vertelde ik dat ik dit echt niet wil maar het leek erop dat ik haar gedachten niet kon veranderen en toen heb ik me er maar bij neergelegd. We konden bijna gelijk terecht en binnen een uur zaten we in een overvolle wachtkamer. Mijn hele leven komen we al bij deze huisarts, de praktijk is letterlijk achter ons huis en ik schaam me kapot dat ik nu hiervoor naar de huisarts moet.

Lees meer »

#1 Dagboek: Gaat het dan echt zo slecht?

19 oktober 2010, vrijdag Gisteren kwam mijn mentrix naar me toe omdat ze even met me wilde praten. Ze zei dat iedereen op school zich zorgen maakt om mij en ze vroeg hoe het met me gaat. Na een net iets te lange stilte zei ik: “prima”.  Mijn mentrix vroeg door naar mijn gevoelens en op een gegeven moment lukte het me niet meer om antwoord te geven. Hoe voel ik me? Daar heb ik al een tijd niet meer over nagedacht en het enige wat ik kon vertellen is dat ik wel eens vrolijker ben geweest, maar dat het nu prima gaat. Mijn mentrix stelde voor om een dagboek bij te gaan houden. Leuke en minder leuke dingen van de dag op te schrijven en te vergelijken met elkaar.  Ik heb ermee ingestemd en volgende week wil ze weer een gesprek om de dingen te bespreken. Het was een moeilijk gesprek voor mij en kon ik me erna niet meer concentreren. Het enige wat nog lukte was denken aan dit gesprek en daarom ben ik ziek naar huis gegaan, om mezelf op te sluiten in mijn kamer…

Lees meer »

Pictures say more than words... 

"If you can dream it,
      you can do it"