Een eerlijke blog over wat er afgelopen week is gebeurd

Gepubliceerd op 27 augustus 2020 om 08:25

Even geleden schreef ik dat dit mijn beste zomer ever was/is. En dit is oprecht zo. Maar wat ik niet had verwacht, is dat ik van de week een paniekaanval kreeg. Tijdens mijn eetstoornis had ik regelmatig een paniekaanval. Aan het begin van 2020 kwamen deze af en toe in lichte vorm weer terug, omdat mijn hele leven op losse schroeven stond.

Nu realiseerde ik me opeens dat het einde van deze mooie zomer eraan begint te komen en dat ik na deze week niets meer op de planning heb staan. Ik kreeg dus deze paniekaanval omdat ik op dit moment gelukkig ben en niet weet hoe het straks gaat lopen.

Nog steeds is Corona het gesprek van de dag en nog steeds ziet het ernaar uit dat het voorlopig niet veel beter gaat worden.

In het afgelopen jaar kwam ik erachter wat bij me past en waar ik gelukkig van word: yoga (filosofie), sport, reizen, verdiepen in voeding en leefstijl. Dit zijn precies alle dingen die op dit moment stilstaan. Iedereen (nou ja, zo voelt het) pakt langzaam zijn of haar leven weer op en ik krijg de ene na de andere teleurstelling te horen.

Mijn oude werkgever, in de bedrijfsfitness, moet de heropening van de meeste vestigingen steeds weer uitstellen. Dat betekent dat de kans steeds kleiner wordt dat ik daar op korte termijn kan terugkeren. De mensen waarbij ik de vervolgopleiding voor yoga zou gaan volgen, hebben alle opleidingen moeten afzeggen en hopen dat ze in 2021 weer opleidingen kunnen gaan geven. Ook daar wordt alles uitgesteld of afgezegd.

Mijn plannen om weer op reis te gaan, schuif ik langzaam steeds verder voor me uit. Met pijn in mijn hart! Bij alle vacatures waar ik op reageer, krijg ik te horen dat er zoveel mensen hebben gereageerd, dat ze me moeten afwijzen. Of het lukt de bedrijven niet om voldoende uren aan te bieden om van te kunnen rondkomen.

Met mijn huid gaat het ook nog steeds niet helemaal goed. De dermatoloog vertelde dat de uitslag, die ik kreeg nadat ik ziek was geweest, Psoriasis is. Dit heb ik al sinds ik een klein meisje was, maar ik dacht dat ik er overheen was gegroeid. Helaas is het nu terug en het blijft met vlagen in lichte vorm terugkomen. Ontstoken wondjes, die erg pijn kunnen doen en jeuk wisselen elkaar af.

Maar ik had dus die een paniekaanval en het lukte me even niet om alles op een rijtje te krijgen. Wat is een logische keuze op dit moment, wat moet ik doen en waar doe ik goed aan?

De dag nadat ik een paniekaanval kreeg, was ik aan het videobellen met een vriend in Australië. Ik heb hem leren kennen tijdens mijn yoga opleiding in Thailand. Hij vertelde me iets om over na te denken: “Mensen worden bang zodra ze de controle kwijtraken, zodra ze uit hun comfortzone moeten stappen en wanneer er onzekerheid ontstaat. Op dit moment lijkt het erop alsof het reizen, het weg zijn van huis, jouw comfortzone is en zodra je weer terug naar huis gaat, jij uit je comfortzone moet stappen.

Je gaat graag het avontuur aan en bent de hele tijd bezig, wat geweldig is, maar wat nou als je naar huis gaat en even alles laat gebeuren?”

Mijn droom is dat we in 2021 weer kunnen reizen en dan wil ik weer naar Thailand om de volgende yogaopleiding te gaan doen. Stel nou dat het kan, stel dat we dan weer mogen reizen, dan heb ik nu nog ongeveer acht maanden de tijd om mezelf de vraag te stellen: “wat ga ik in die acht maanden doen om mezelf zo goed mogelijk voor te bereiden op de opleiding?”

Met mijn yoga-oefeningen zit het wel goed. Iedere dag start ik er mijn dag mee en ik weet dat dit me heel erg goed doet. Maar hoe ga ik er de komende acht maanden voor zorgen dat ik dichtbij mezelf blijf? Hoe ga ik leven van dag tot dag? Dat geldt voor het ‘gewone’ dagelijks leven en voor de voorbereidingen op mijn volgende avontuur. 

Vind ik dit spannend? Jazeker! Ik ga dus blijkbaar ver uit mijn comfortzone door de komende acht maanden thuis te zijn. Op dit moment heb ik nog geen werk gevonden en dat vind ik eng. Het liefst begin ik zo snel mogelijk weer in mijn branche, maar de kans is heel klein dat dit gaat lukken. Dit maakt dat ik er nog meer tegenop zie om thuis te zijn.

Nu zeg ik altijd dat ik onwijs van uitdagingen hou. En als ik teruglees wat ik net schreef, dan ziet het er naar uit dat dit misschien wel één van de grotere uitdagingen voor mij gaat zijn. Thuis zijn, me rustig houden, mijn horizon verbreden door werk te zoeken in een andere branche, dichtbij mezelf blijven…  En dan komt er vast weer iets moois op mijn pad, alles komt op zijn tijd.

Ik voel iets onrustigs in mij, ongeduld zelfs. Omdat ik moet wachten op iets dat ik het liefst wil. Maar ik ben ervan overtuigd dat het wachten mij nog dankbaarder gaat maken voor alles wat nog gaat komen. Maar ook besef ik me nu al hoe dankbaar ik mag zijn voor alles wat ik al heb mogen meemaken afgelopen jaren.

Vandaag is een hele gekke dag omdat ik vanmiddag thuiskom. Ik heb al verschillende verhalen gehoord over de zomerstorm in Nederland... 

De komende tijd heb ik een paar dingen te doen:

Ik ga naar een paar bedrijven een berichtje sturen omdat we hadden afgesproken in contact te blijven over een eventuele baan.

Over een paar dagen moet ik naar de reumatoloog vanwege de 'klachten' rondom mijn Psoriasis.

Als ik weg ben geweest, heb ik altijd even tijd nodig om weer in mijn ritme te komen.

Een paar spannende dingen, maar één ding pakt niemand mij meer van me af: afgelopen zomer! Ik heb de liefste mensen mogen ontmoeten en heb zoveel mooie avonturen mogen meemaken. En ik weet zeker dat ik snel een positieve update kan geven met meer leuke dingen om te vertellen.


Wil je op de hoogte blijven van al mijn dagboekverhalen en blogs?

Schrijf je hier in voor mijn nieuwsbrief en ik stuur jou 1 keer per week een update.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Linda de Maaijer
2 maanden geleden

Lieve Nancy, wat rot te horen dat je een mindere week en een paniekaanval hebt gehad... de coronacrises heeft een behoorlijke impact op je leven. Dat is erg herkenbaar, alleen voor mij heeft t wat minder grote gevolgen dan voor jou.
Probeer je vast te houden aan de kleine dingen die je altijd prettig vindt en die je goed doen. Je bent een krachtige vrouw! Ik weet zeker dat je ook dit de baas kunt worden. Geef t de tijd. Heel veel sterkte de komende tijd!! En erg bedankt voor je openheid en eerlijkheid!!!
Veel liefs voor jou 😘 Linda.

Hans
een maand geleden

Sterkte de komende tijd!! En hopen dat je snel naar Thailand kan!